Aylar önce yayımladığım bir köşe yazısında şunları demişim:
“Yaşadığınız coğrafyaya ait sorunları siyasi saiklerle değerlendirirken adaletten uzaklaşırsanız, orası cehennem olur. Sorunların muhataplarının siyasi kanaati, dili, dini, inancı ya da inançsızlığı çözüm ararlarken karşılarına bir ‘engel’ olarak çıkarsa, işte orada daha derin mevzular ortaya çıkar. Kur’an-ı Kerim’de ‘Allah, hak ve adaletle idare edenleri sever.’ buyrulur. Yine Kur’an’da Allah, “Bir kavme olan kininiz, sizi adaletten alıkoymasın.” der. Aziz Peygamber ise ‘Bir saat adaletle hükmetmek, bir sene ibadet etmekten daha hayırlıdır.’ demiştir. Adil olmanın ve adaletle hükmetmenin önemi başka nasıl anlatılabilir ki?
İnanıyorsanız, hüküm budur. İnanmıyorsanız, vicdanınız en iyi hükmü verir. Bugün bu ülkede yaşanan adaletten uzak tutum, davranış ve uygulamalar insanların hayatlarını zorlaştırmakla kalmıyor, toplumsal yaşantımızı da derinlemesine etkiliyor. Komşunun komşusuna, ev sahibinin kiracısına, velinin öğretmene, hastanın doktora düşmanlığının altında işte bu adaletten uzak yönetim anlayışı yatıyor. Şiddetin ve nefret dilinin hayatlarımızı zindana çevirdiği şu günlerde toplumsal barışa, empati yapmaya ve sevgiye olan ihtiyacımız her zamankinden daha fazla.
Bunu sağlayacak olan da devlettir. ‘Devlet’ yurttaşlarının arasında sevgi ve muhabbet iklimini sağlamakla mükellef olmakla birlikte, adaleti kayıtsız-şartsız tesis etmek zorundadır. Kanuni Sultan Süleyman ‘Kılıcın yapamadığını adalet yapar.’ derken, ‘korku iklimine’ gerek olmadığının altını çizmiş. Asgari ücretli, emekli, esnaf, işçi, memur, çiftçi, sanayici, bütün mesleklerin hak ettiği kazancı aldığı, mahkemelerde davası olan herkesin adalete güvendiği bir ülkeyi hiçbir ‘dış güç’ yıkamaz. Ve işte o zaman gerçekten dünya bizi kıskanır…”
Aylar öncesi bunları kaleme almışım, lakin geçen zaman diliminde meseleler artarak devam ediyor. Adaleti sendikayla ve partiyle sağlamaya çalışanların dünyasında ezilenlerin sayısı her geçen gün artıyor. Yaptıkları haram işlere dini motiflerle gerekçe bulmakta çok usta olan bu cenahla mücadele gerçekten zor. Ama elbette mücadeleden kaçınmak da mümkün değil.
Bu şehrin ve bu ülkenin gerçek manada Allah’tan korkan, kulundan utanan ve vicdan sahibi kişilere olan ihtiyacı her geçen gün artarken, umutlarımız da azalıyor maalesef.
Ama Allah büyük şüphesiz; görelim Mevla’m neyler, neylerse güzel eyler…
