Herşey değişirken biz neyi sabit tutmalıyız? Sorusuyla karşılaştım. Dökülü verdi dilimden, elimden, kalbimden sözcükler. Her şey değişebilir. Değişmelide. Çünkü değişim hayatın en kesin ve katı kuralı. İnsan doğar büyür ve ölür. Tohum toprağa düşer, filizlenir, dal budak verir gövdesi üzerine dik durur. Mevsimi geldiğinde meyveye durur. Bu döngü milyon yıldır böyle gelmiş böyle gitmiş. Bu döngünün ve değişimin içinde insan insan kalmayı becerebilirse ne mutlu. Çünkü elma ağacı milyon yıldır elma veriyor.
Bu kadar değişimin içinde peki, İnsan neyi sabit tutmalı ?
Ne mutlu ki insan ve insanlık günümüze kadar vazgeçilmez sabitlenmiş değerlere tutunarak yol almış. En derinlerde özünde sakladığı değerler, merhamet, sevgi, adalet, dürüstlük, iman, akıl gibi değerler insana kutup yıldızı misali yol gösterici olmuş. Zamana yenilmeyen modası geçmeyen bu kavramlar her çağda insanlığa yoldaşlık etmiş.
Kimimiz için değişen çağların, yıkılan sistemlerin, kaybolan dostlukların ötesinde, bizi köklerimize bağlayan manevi bir sabitedir inancımız ve imanımız. Bu inanç bizi bir ağacın gövdesi misali dimdik ayakta tutar.
Köklerinden beslenen ağacın dalları budakları sevgi ile yeşerir. Baharda budanan dallar ağacı daha güçlü kılar.
Yeşeren dallar çiçeklenir muştular verir gelecekten. Çiçekler, meyveye durur. Olgunlaşan meyveler insanlığı besler. Son baharda dökülür sararan yapraklar. Çırıl çıplak kalır ağaç, gövdesi üzerine. İnsanoğlununda güçlü bir imanı varsa yıkılmaz öyle hayatın fırtınalarından, sellerinden. Sevmenin ve sevilmenin verdiği anlamı pekiştirir yaşam denen döngüde. Kendini bilme yolculuğunda bizim için en sabit olan şeyin aslında “kendimiz” olduğunun altını çizer zaman zaman yaşadığımız hadiseler. Yani değişim bizi savurmasına izin vermeden özümüzde kim olduğumuzu unutmamak bana göre en büyük sabitedir.
Dünya değişir, mevsimler değişir, insanlar değişir, biz içimizdeki insan kalabilme mücadelesini sabit tutalım. Mevlananın “hiç“ liğini içimizden hiç çıkartmadan. Matematikte x ve y koordinatlarının kesiştiği o (orjin)noktasından dört yöne objektif bakabilmeyi sabitlemeliyiz. Çünkü insan sabitliğini seçtiği yerde bulur. Belkide asıl mesele değişirken kaybolmamak, düşünürken özü terk etmemek. Her şey değişirken biz İnsanlığımızı sabit tutmalıyız.
Güzelliklerde buluşmak dileğiyle…
Dünya Köylüsü
Ayla Bağ
